Pa voelt zich iets beter maar nog niet optimaal dus we blijven vandaag redelijk dicht bij huis. De ene helft gaat naar het strand, wij gaan na een lunch bij de Japanner lopen richting Kuta, met as plan om als we dat zat zijn de taxi terug te nemen.
Een klein probleempje, er is wederom een grote ceremonie dus de straat wordt afgezet voor verkeer, wat tot gevolg heeft dat we als we het zat zijn, het hele eind toch terug moeten lopen.
Maar terug, niet winkelend, gaat een heel stuk sneller en 's avonds gaan we weer bij Warung Ocha eten. Als we daarvan thuis komen zit Pa gelukkig weer op het terras ons op te wachten, dus dat ziet er veelbelovend uit.
We besluiten Trunyan te laten voor wat het is, ook omdat de berichten die we erover horen niet erg geruststellend zijn, agressieve mensen die aan je gaan hangen om geld en boos worden als ze dat niet krijgen. Daar zitten we niet echt op te wachten.
De jongens van het huis hebben ons aangeboden om voor ons te koken en dat gaat dinsdagavond gebeuren.
Dus na een kort strandbezoek en bezoek aan Kuta wacht ons bij thuiskomst een al overvolle keuken waar het heerlijk ruikt en de "boys" druk bezig zijn de meest fantastische gerechten klaar te maken. Ze hebben echt ontzettend hun best gedaan, er is Beef Rendang, Sate Ayam en Sate kambing (kip en geiten sate), er is groenten er zijn grote garnalen en inktvisringen er is kip en nasi en mie goreng en witte rijst. Gewoon veel en veel te veel en wat we ook gelijk al weten is dat we nergens meer zo lekker zullen eten als die avond.
Na het eten gaat Ma met Bobbie, Max en Jesse naar een balinese dans-avond en Jo en ik gaan wederom....shoppen.
Woensdag hebben we voor de hele dag weer twee taxi-busjes met chauffeur en gaan we naar de moedertempel Besaktih. En heel hoog gelegen tempel dus de meesten, op ron, peter, ma en ik na, nemen een scooter-ritje er naar toe, lekker achterop bij een lokale die vervolgens blijft wachten om je ook weer terug te rijden.
Eerst moet er voor iedereen een sarong worden gekocht want dat is verplicht. En an op naar de tempel. Ma, ik, Bob en Max en Jesse redden het niet om het hele program te volgen van de gids, te veel trappen.. maar Pa houdt dapper vol.
Ook de tweede tempel, die we na de lunch aan doen, wordt door a en mij uitgezten, we zijn alletwee geen traplopers.
De naam van de tempel volgt later, ik ben hem nu even compleet kwijt :-)
Het lunchen hebben we gedaan in een restaurant met echt schitterend uitzicht op het Batur-meer en ook Trunyan kunnen we vanaf daar in de verte zien liggen.. zijn we er toch een beetje geweest.
Na een lange dag, vol met schitterende uitzichten, komen we pas tegen 7 uur 's avonds aan bij het huis, dus we laten de McDelivery maar weer voorrijden.
Morgen wordt de laatste dag van de Multempjes, dus strand en eten bij het restaurant waar we de eerste avond hebben gegeten staan voor die dag op het programma!
donderdag 28 juli 2011
zondag 24 juli 2011
zondag
Vandaag een slow start, geen vaste plannen en Pa voelt zich niet echt prut. Dus na een paar uurtjes op het strand en een overdadige lunch bij Blue Ocean gaan we redelijk op tijd terug richting het huis. Pa duikt zijn bed in en de rest gaat lekker douchen, ds-en, computeren, lezen of shoppen. 's Avonds besluiten we de geplande trip van morgen naar Trunyan uit te stellen want Pa is echt niet lekker. Iedereen heeft in meer of mindere mate wat last gehad van neus en keelklachten maar Pa spant de kroon.
Met z'n negenen gaan we naar Warung Ocha om te dineren en daarna terug. Ron en Peter besluiten te gaan stappen in Kuta omdat we er nu morgen niet vroeg uit hoeven immers. Wat maar goed is want ze komen pas rond half vijf thuis :-)
De rest ligt een heel stuk vroeger, even een rustdag!
hoewel.. rustdag.. Ro en Bob waren nog even op kakkerlakken jacht geweest in hun kamer :-)
linkje
Met z'n negenen gaan we naar Warung Ocha om te dineren en daarna terug. Ron en Peter besluiten te gaan stappen in Kuta omdat we er nu morgen niet vroeg uit hoeven immers. Wat maar goed is want ze komen pas rond half vijf thuis :-)
De rest ligt een heel stuk vroeger, even een rustdag!
hoewel.. rustdag.. Ro en Bob waren nog even op kakkerlakken jacht geweest in hun kamer :-)
linkje
zaterdag 23 juli
Het lijkt wel of de dagen steeds korter worden en dat terwijl we juist steeds vroeger uit ons bed komen. Ik was er al voor half 8 uit. Wel heerlijk om dan je kamer uit te komen en de gedekte tafel te zien staan en een vriendelijk Balinees ventje die je goedemorgen wenst en vraagt of je koffie of thee wilt en eieren of een pannenkoek. Ik zou hier aan gewend kunnen raken :-)
Wij taaien al bijtijds af richting strand, de familie Multem blijft in het huis wachten op Cindy met familie die deze kant op komen.
We ontmoeten elkaar weer op het strand en houden een gezellige stranddag met een us zeer grote groep, gezellig!
We lunchen met elkaar en nemen dan aan het inde van de middag weer afscheid. Er kon helaas weinig in zee worden gezwommen want deze was vandaag echt veel te ruw, de stroming was zo sterk .. we hebben een paar keer een reddingsboot voorbij zien racen op zoek naar mensen in nood. Gelukkig is er voor de jongens de uitwijkmogelijkheid van het zwembad van Dhyana Pura.
Het blijkt later een verraderlijk hete dag te zijn geweest want ik heb een behoorlijk rode boei en heb me wel eens beter gevoeld.
Omdat ik niet de enige ben besluiten we vanavond de Mc Delivery te laten komen, fastfood bij scooter, hoe verzinnen ze het :-)
Maar wel lekker!
Wij taaien al bijtijds af richting strand, de familie Multem blijft in het huis wachten op Cindy met familie die deze kant op komen.
We ontmoeten elkaar weer op het strand en houden een gezellige stranddag met een us zeer grote groep, gezellig!
We lunchen met elkaar en nemen dan aan het inde van de middag weer afscheid. Er kon helaas weinig in zee worden gezwommen want deze was vandaag echt veel te ruw, de stroming was zo sterk .. we hebben een paar keer een reddingsboot voorbij zien racen op zoek naar mensen in nood. Gelukkig is er voor de jongens de uitwijkmogelijkheid van het zwembad van Dhyana Pura.
Het blijkt later een verraderlijk hete dag te zijn geweest want ik heb een behoorlijk rode boei en heb me wel eens beter gevoeld.
Omdat ik niet de enige ben besluiten we vanavond de Mc Delivery te laten komen, fastfood bij scooter, hoe verzinnen ze het :-)
Maar wel lekker!
Vrijdag 22 juli
Wat een rot idee om te bedenken dat we aan de laatste week van de vakantie gaan beginnen. Maar we genieten er met volle teugen van, en dat is het belangrijkste.
Jo, Robin en Ma gaan vandaag naar Ubud om de Buddha to Buddha ring van Robin op te halen. Jes, Peet en Pa blijven bij het huis en wij gaan met z'n viertjes rochting Kuta om wat te winkelen en om he monument te bezichtigen ter nagedachtenis aan de bomaanslag in 2002 in de discotheek waar Ron en Peter in 1994 een aantal keer naar toe gingen.
Op het moment dat we wat zitten te drinken komt er een rouwstoet voorbij. Wat hadden de kar/draagstoel waar de kist op staat, met foto van de overledene, al eerder deze vakantie zien staan en nu is dus blijkbaar de dag van crematie.
Het moet een bemiddeld iemand zijn geweest want de stoet is lang, en indrukwekkend om te zien.
Hierna zijn we wat gaan winkelen en we hebben heerlijk gelunched bij de Mexicaan.
We kwamen daar zo enthousiast over thuis dat Jo en Peet en de kids daar 's avonds gaan eten en wij met Pa en Ma gaan eten bij Warung Ocha, wat meer in de buurt.
Bij thuiskomst check ik nogmaals mijn mail. Ik heb namelijk gisteren voor de uitgang van de Bintang, de grootste supermarkt hier in Seminyak, een portemonnee gevonden met geld, creditcard, bankpas en rijbewijs van een vrouw uit New Zealand. Gelukkig biedt dan het internet uitkomst en na wat speurwerk via facebook en google kan ik haar emailadres achterhalen en heb ik haar gemailed dat ik haar spullen gevonden heb.
Ze was er dus pas 's morgens achter gekomen vertelde ze later maar ze was oh zo blij dat we haar hadden achterhaald en Ron gaat 's avonds even naar de ingang van de Bintang om haar daar te ontmoeten en haar portemonnee terug te geven. Zij blij en wij blij :-)
Jo, Robin en Ma gaan vandaag naar Ubud om de Buddha to Buddha ring van Robin op te halen. Jes, Peet en Pa blijven bij het huis en wij gaan met z'n viertjes rochting Kuta om wat te winkelen en om he monument te bezichtigen ter nagedachtenis aan de bomaanslag in 2002 in de discotheek waar Ron en Peter in 1994 een aantal keer naar toe gingen.
Op het moment dat we wat zitten te drinken komt er een rouwstoet voorbij. Wat hadden de kar/draagstoel waar de kist op staat, met foto van de overledene, al eerder deze vakantie zien staan en nu is dus blijkbaar de dag van crematie.
Het moet een bemiddeld iemand zijn geweest want de stoet is lang, en indrukwekkend om te zien.
Hierna zijn we wat gaan winkelen en we hebben heerlijk gelunched bij de Mexicaan.
We kwamen daar zo enthousiast over thuis dat Jo en Peet en de kids daar 's avonds gaan eten en wij met Pa en Ma gaan eten bij Warung Ocha, wat meer in de buurt.
Bij thuiskomst check ik nogmaals mijn mail. Ik heb namelijk gisteren voor de uitgang van de Bintang, de grootste supermarkt hier in Seminyak, een portemonnee gevonden met geld, creditcard, bankpas en rijbewijs van een vrouw uit New Zealand. Gelukkig biedt dan het internet uitkomst en na wat speurwerk via facebook en google kan ik haar emailadres achterhalen en heb ik haar gemailed dat ik haar spullen gevonden heb.
Ze was er dus pas 's morgens achter gekomen vertelde ze later maar ze was oh zo blij dat we haar hadden achterhaald en Ron gaat 's avonds even naar de ingang van de Bintang om haar daar te ontmoeten en haar portemonnee terug te geven. Zij blij en wij blij :-)
Pa jarig, 21 juli
Max en ik werden wakker van de rest die Pa toezong, dus wij snel ons aangekleedt en met de cadeautjes richting de jarige.
Iedereen was toe aan een dag relaxen en we togen al vroeg richting het strand.
Sommigen gingen een stuk wandelen en de rest bleef heerlijk op de bedjes hangen bij het strand.
Na een lange stranddag en lunchen bij Dhyana Pura vervolgens ons opfrissen in het huis en toen in 3 taxis naar Poppies Lane om te gaan eten bij de Tree House, dat was immers goed bevallen de vorige keer.
En nu dus ook weer.
Pa en Jo hebben vervolgens nog tot redelijk laat op de pc naar de Tour gekeken terwijl de rest ieder op zijn of haar eigen manier aan het relaxen was.
Iedereen was toe aan een dag relaxen en we togen al vroeg richting het strand.
Sommigen gingen een stuk wandelen en de rest bleef heerlijk op de bedjes hangen bij het strand.
Na een lange stranddag en lunchen bij Dhyana Pura vervolgens ons opfrissen in het huis en toen in 3 taxis naar Poppies Lane om te gaan eten bij de Tree House, dat was immers goed bevallen de vorige keer.
En nu dus ook weer.
Pa en Jo hebben vervolgens nog tot redelijk laat op de pc naar de Tour gekeken terwijl de rest ieder op zijn of haar eigen manier aan het relaxen was.
Terug naar Java, woensdag 20 juli
Na een hele goede nacht, we waren allemaal stuk voor stuk moe van de tocht :-) zaten we wederom op tijd aan het ontbijt.
Rond 8 uur wilden we aan de terugtocht beginnen want die zou zeker weer zo'n 7 uur in beslag gaan nemen.
Het eerste deel op Java verliep eigenlijk wel redelijk volgens schema. Na een korte stop om te tanken, en voor ons om snoep, chips en drinken in te slaan bij het supermarktje kwamen we op tijd aan bij de boot voor de overtocht.
We konden gelijk aan boord maar omdat we de eersten waren hield dat in dat we redeljk lang stil lagen voor we begonnen te varen.
Het was schitterend weer dus via talloze smalle trappetjes hadden we het bovendek bereikt waar we al gauw door diverse jonge gasten werden belaagd met de vraag hoeveel we er voor over hadden als zij naar beneden de zee in zouden springen cq. duiken.
Wat een manier om aan je geld te komen. Tientallen meters ondiep water inspringen/plat duiken om vervolgens vanaf daar te roepen om muntjes om op te duiken.
Na dat twee keer te hebben aanschouwd vond Jes niks leuker dan Oma de stuipen op het lijf te jagen door te roepen, ik doe het ook, wat bieden jullie ;-)
We hebben maar niks geboden, dat leek ons het meest veilig.
Na een heerlijke overtocht begonnen we aan het stuk terugweg op Bali. Het eerste deel ging vrij vlot, we hebben heerlijk gelunched bij Mewedi Beach waar we ons tijdens het eten verwonderd hebben over de kunsten van sommige surfers daar, bizar hoe die op die planken kunnen blijven staan.
Toen weer door en het werd helaas voor ons steeds drukker en het tempo dus steeds lager.
Na een reis van goed 10 uur kwamen we weer aan bij de Villa, dat voelde echt als thuiskomen.
1 klein nadeel, de eigenaar was er ook omdat tjdens onze afwezigheid er aan de houten deuren was gewerkt en hij dat in de gaten wilde houden.
Maar toen iedereen van het personeel vertrokken was konden we echt heerlijk bijkomen weer.
's Avonds zijn Jo, Ma en ik nog even naar Kuta gegaan want morgen is Pa jarig :-) en aangezien zijn horloge het heeft begeven wilden we daar nog even voor gaan kijken.
Dat is gelukkig gelukt en ook hebben we nog wat leuke hebbedingetjes gescoord.
Rond 8 uur wilden we aan de terugtocht beginnen want die zou zeker weer zo'n 7 uur in beslag gaan nemen.
Het eerste deel op Java verliep eigenlijk wel redelijk volgens schema. Na een korte stop om te tanken, en voor ons om snoep, chips en drinken in te slaan bij het supermarktje kwamen we op tijd aan bij de boot voor de overtocht.
We konden gelijk aan boord maar omdat we de eersten waren hield dat in dat we redeljk lang stil lagen voor we begonnen te varen.
Het was schitterend weer dus via talloze smalle trappetjes hadden we het bovendek bereikt waar we al gauw door diverse jonge gasten werden belaagd met de vraag hoeveel we er voor over hadden als zij naar beneden de zee in zouden springen cq. duiken.
Wat een manier om aan je geld te komen. Tientallen meters ondiep water inspringen/plat duiken om vervolgens vanaf daar te roepen om muntjes om op te duiken.
Na dat twee keer te hebben aanschouwd vond Jes niks leuker dan Oma de stuipen op het lijf te jagen door te roepen, ik doe het ook, wat bieden jullie ;-)
We hebben maar niks geboden, dat leek ons het meest veilig.
Na een heerlijke overtocht begonnen we aan het stuk terugweg op Bali. Het eerste deel ging vrij vlot, we hebben heerlijk gelunched bij Mewedi Beach waar we ons tijdens het eten verwonderd hebben over de kunsten van sommige surfers daar, bizar hoe die op die planken kunnen blijven staan.
Toen weer door en het werd helaas voor ons steeds drukker en het tempo dus steeds lager.
Na een reis van goed 10 uur kwamen we weer aan bij de Villa, dat voelde echt als thuiskomen.
1 klein nadeel, de eigenaar was er ook omdat tjdens onze afwezigheid er aan de houten deuren was gewerkt en hij dat in de gaten wilde houden.
Maar toen iedereen van het personeel vertrokken was konden we echt heerlijk bijkomen weer.
's Avonds zijn Jo, Ma en ik nog even naar Kuta gegaan want morgen is Pa jarig :-) en aangezien zijn horloge het heeft begeven wilden we daar nog even voor gaan kijken.
Dat is gelukkig gelukt en ook hebben we nog wat leuke hebbedingetjes gescoord.
Abonneren op:
Posts (Atom)